Συγγραφή και έκδοση στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης

Η συγγραφή είναι ίσως η πιο ανθρώπινη από όλες τις τέχνες.
Γεννιέται από μνήμη, φαντασία, τραύμα, επιθυμία και ανάγκη.
Κάθε ιστορία, κάθε ποίημα, κάθε στίχος είναι το αποτύπωμα ενός νου που προσπαθεί να καταλάβει τον κόσμο — και τον εαυτό του.

Όμως σήμερα, για πρώτη φορά στην ιστορία της λογοτεχνίας, εμφανίστηκε κάτι που μπορεί να μιμείται αυτή τη διαδικασία: η Τεχνητή Νοημοσύνη.

Μηχανές που μπορούν να γράφουν.
Να δημιουργούν πλοκές, χαρακτήρες, στίχους και ύφος.
Να μιμούνται μεγάλους συγγραφείς και ποιητές.

Αυτή η ομιλία εξερευνά το σημείο όπου η ανθρώπινη δημιουργία συναντά τον αλγόριθμο.
Πόσο επηρεάζουν οι νέες τεχνολογικές δυνατότητες τη λογοτεχνία;
Τι σημαίνει για έναν συγγραφέα, έναν αναγνώστη, έναν δημιουργό, το γεγονός ότι πλέον μια μηχανή μπορεί να «γράφει»;

Πρόκειται για μια συζήτηση για το πού αρχίζει η τέχνη και πού τελειώνει η προσομοίωση. Μια ομιλία για όσους αναρωτιούνται τι μορφή θα έχει η λογοτεχνία στο μέλλον.